Otwarcie wystawy: 21.04.2016, czwartek, g. 18.00, Wstęp wolny
Miejsce: Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi
Pl. Wolności 14
Wystawa czynna do: 16.05.2016
Artyści: Anna Bąk, Ada Birecka, Karolina Borowska, Artur Chrzanowski, Monika Drożyńska, Łukasz Filak, Monika Gałaj, Małgorzata Górska, Justyna Gorządek, Magdalena Gwiazdowicz, Karolina Hałatek, Iwona Harabin, Łukasz Jastrubczak, Martyna Kacprzak, Piotr Kotlicki, Damian Kosowski, Ola Kozioł i Suavas Lewy + Chór ASP, Konrad Kuzyszyn, Tomasz Lech, Anna Maria Łuczak, Anna Madeńska, Robert Mainka, Magda Moskwa, Łukasz Ogórek, Anna Orlikowska, Marcin Polak, Wiktor Polak, Marta Pszonak, Iza Robakowska, Daniel Rumiancew, Dominika Sadowska, Tomasz Sikorski, Joanna Szumacher, Kama Sokolnicka, Kinga Szczepaniak, Kacper Zaorski-Sikora

„Na początek trzeba sobie powiedzieć, że rzeczy są poskładanymi wypowiedziami. Albo przesyłkami z dawno zapomnianymi obietnicami. Albo sporymi pozostałościami łańcuchów zatartych słów.”

Roger-Pol Droit

Rzeczy to przytłaczająca ogromem swojej pojemności kategoria. W miejscach takich jak Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne szczególnie mocno doświadczamy obszerności i różnorodności nieożywionej materii, którą sklasyfikować można pod pojęciem „rzeczy”.

Wystawa „Rzeczy” to historia o znaczeniu rzeczy, która opowiadana jest przez nie same: zarówno przez prace współczesnych artystów, jak i przez przedmioty z bogatych zbiorów archeologicznych, etnograficznych i numizmatycznych Muzeum.

Rzeczy są nam potrzebne z wielu względów. Przede wszystkim praktycznych, jako pomoc w organizacji tego, co nieprzypadkowo nazywamy rzeczywistością. Ale rzeczy to także komunikaty, dowody, materialne fragmenty przywołujące myśli i idee. Choć w większości nietrwałe jak każda materia, bywają pieczołowicie konserwowane jako nośniki pamięci po ich twórcach lub właścicielach. Odzwierciedlają nasze zainteresowania i pozycję społeczną, stają się przedmiotem pożądania, ale i potrafią przytłoczyć. W debiutanckiej powieści Georges’a Pereca „Rzeczy” bohaterowie Jerôme i Sylwia spędzają czas na konstruowaniu kolejnych marzeń o pięknych rzeczach. Jednak oboje nie robią prawie nic, by przybliżyć się do celu. Są jak gdyby sparaliżowani listą pragnień, dlatego powoli popadają w bierność i apatię.

Obecnie świat rzeczy wydaje się coraz bardziej złożony, a ich produkcja rośnie wraz z ilością ludzi na świecie. Rzeczy są też coraz szybciej konsumowane, coraz częściej zmieniają lokalizację i coraz gwałtowniej się starzeją. Stają się zbędne i jako śmieci często też pozostają w ruchu. Dzieje się tak, ponieważ rzeczy są dziś siłą napędową globalnej ekonomii. Udoskonalane w „wyścigu zbrojeń” światowych koncernów, stają się coraz bardziej zaawansowane, a niektóre dosłownie integrują się z naszym ciałem: „Maszyny z końca XX wieku sprawiły, że różnica między naturalnym a sztucznym, umysłem a ciałem, samorozwojem a konstrukcją stała się na wskroś dwuznaczna. Nasze maszyny są niepokojąco żywotne, a my sami jesteśmy przerażająco bezwładni” – pisała Dona Haraway w „Manifeście Cyborga” (1985). Wobec tych wyzwań rozszerzenie humanistycznej troski na byty nie-ludzkie stało się ważnym intelektualnym wyzwaniem.

Wystawa, dzięki interwencji zaproszonych artystów w specyficzną przestrzeń i cechującą ją horror vacui nagromadzonych obiektów, będzie próbą spojrzenia na współczesne i tradycyjne relacje człowieka z pochłaniającą go (rzeczy)wistością.

Kuratorka wystawy: Agnieszka Chojnacka
Tekst: Błażej Filanowski
Wsparcie promocyjne i organizacyjne: Małgorzata Lisiecka, Marcin Kupiecki
Projekt graficzny: Dobro

Organizatorzy:
Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi
Akademia Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi
Wystawa w ramach Festiwalu Nauki, Techniki i Sztuki w Łodzi
Wystawa została zrealizowana z środków Wydziału Sztuk Wizualnych ASP w Łodzi
Partnerzy:
Sensor Sztuki